SOS dakloosheid

Steunpunt slachtoffers Belgium zoekt vrijwilligers voor een gedwongen verhuis uit een onbewoonbaar huurpand 


Steunpunt slachtoffers Belgium zoekt vrijwilligers voor een gedwongen verhuis uit een onbewoonbaar huurpand 



Vanessa is een alleenstaande, invalide mama. 

Na partnergeweld kwam zij door falende justitie in een problematische cirkel terecht. De dader werd buiten vervolging gesteld, waardoor zij geen aanspraak kon maken op het ‘Steunfonds voor slachtoffers van opzettelijke gewelddaden’.  

Midden in haar talrijke operaties, kreeg zij te maken met een corrupte pro deo advocate, die het met de confrater op een akkoordje gooide om bij de verdeling van de woning en inboedel over te gaan tot een nul-operatie. De narcistische ex-partner kreeg de gezinswoning toegewezen en Vanessa diende binnen de zes weken met het gezamenlijk kind haar woning te verlaten.

 

Gezien haar spaargelden jarenlang in de gezinswoning werden geïnvesteerd, diende zij haar toevlucht te nemen tot een goedkope huurwoning.   

Met steun van de plaatselijke OCMW -hulpverlening vond zij net op tijd een pand. Oud, maar ideaal voor haar lichamelijke beperking.

De keuken is aangepast aan mindervaliden en er zijn zelfs armsteunen in de badkamer aanwezig zodat zij zich probleemloos uit bad kon tillen tijdens de revalidatieperiodes.

 

Vanessa creëerde er een gezellige thuis en onderhield een goede verstandhouding met de eigenaars.

 

In 2016 werd de huurwoning verkocht aan een rijke zakenman. De problematiek begon. De nieuwe eigenaar eiste een huuropslag van maar liefst 140 euro/maand, wat Vanessa absoluut niet kan betalen. Bovendien is dergelijke huurverhoging niet eens wettelijk. Vanessa werd bedreigd onmiddellijk met haar kind uit de woning gezet te worden, tenzij zij zich bereid zou tonen de door haar gehuurde vertrekken te laten onderverhuren via een immobiliënkantoor, een zakenrelatie van de nieuwe eigenaar. Zij kreeg zelfs van deze huisjesmelker te horen dat hij elke huurder waarmee hij problemen heeft, binnen de drie maanden op straat krijgt via de vrederechter.  

 

Ondersteund door de huurdersbond ging Vanessa niet in op de manipulaties van de verhuurder. Zij verwees naar haar rechten als huurder en naar haar geregistreerd huurcontract. Het onderverhuren van een verhuurde woning is volgens de Belgische wetgeving een huurwetovertreding.

 

Haar assertiviteit kwam haar duur te staan.

De nieuwe eigenaar ging tot het uiterste om haar uit de woning te drijven, want inmiddels kreeg hij een enorm verdienmodel op het oog: het pand strippen en omtoveren tot een appartementencomplex.

 

De verhuurder negeerde zijn verplichtingen de woning in een conforme staat te houden, zelfs na talrijke schriftelijke aanmaningen.

Vanessa, die inmiddels op de wachtlijst voor een sociale huurwoning stond genoteerd, draaide om de haverklap op voor dringende herstellingen aan het huurpand, kosten die zij telkenmale diende te ontlenen.

Tot overmaat van ramp weigerde de huisbaas het dak te herstellen, een reparatie die Vanessa niet zelf mocht laten uitvoeren, gezien het dak grotendeels uit asbest bestaat.

 

Om de haverklap kreeg Vanessa te kampen met wateroverlast binnen de vertrekken. Meerdere plafonds begonnen te zakken en het water gutste op den duur als een fontein de woning binnen. Talrijke schadegevallen werden door de brand-en schadeverzekering afgehandeld als ‘ten laste van de verhuurder’.   

Deze bleef echter weigeren zijn verplichtingen na te komen. Ten einde raad startte Vanessa een procedure op die leidde tot een conformiteit onderzoek door de overheidsdienst ‘Wonen Vlaanderen’. Een woninginspecteur stelde vast dat de woning ongeschikt en onbewoonbaar is met een puntenaantal van 84, waaronder risico op brand-elektrocutie en CO- vergiftiging.

Na een gesprek met de eigenaar, die resoluut weigerde de woning in conforme staat te herstellen, verklaarde de burgemeester de huurwoning onbewoonbaar.

Risico op brand, elektrocutie en CO2 geven echter geen voorrang op een sociale woning, waardoor Vanessa noodgedwongen aan de vrederechter vroeg het huurcontract niet onmiddellijk te ontbinden. Bij ontbinding van het huurcontract belanden de huurders namelijk binnen de maand op straat, wat in het geval van deze alleenstaande moeder middenin een vechtscheidingsprocedure met een narcist ernstige gevolgen zou hebben.

 

Om dakloosheid te vermijden ging zij akkoord met het voorstel van de advocaat van de verhuurder. Gezien de verhuurder zijn plannen tot het ombouwen naar een appartementen comlex nog niet door de dienst Stedenbouw werden goedgekeurd, konden de huurders nog tot januari 2021 in de woning verblijven, op voorwaarde dat Vanessa alle schadeclaims zou laten vallen, waaronder niet enkel de terugbetaling van de door haar uitgevoerde werken en door de verzekeringsmaatschappijen geregistreerde schadegevallen, maar ook de terugbetaling van (een deel van) de huurgelden.

Vanessa was geschokt bij het aanhoren van deze voorgestelde deal, maar de vrederechter bevestigde dat er geen andere keuze was. Bij ontbinding van het huurcontract op basis van onbewoonbaarheid, volgt een onmiddellijke uithuiszetting met de deurwaarder.

Vanessa ging akkoord. Zij vroeg de vrederechter om haar volledige huurwaarborg vrij te geven. De verhuurder diende ook 6 maanden huur (3600 euro) uit te betalen gezien de vroegtijdige verbreking van het huurcontract. Vanessa diende tot en met januari 2021 de volledige huur te blijven betalen, wat overeenstemt met een bedrag van 600 euro/maand.  

 

Als de verhuurder niet akkoord zou gaan met het voorstel van zijn advocaat, volgde een maand later, op 10 september 2020 een nieuw overleg bij de vrederechter.  

De huurder en verhuurder kwamen niet tot een onderling akkoord. Op 10 september stond Vanessa opnieuw voor de vrederechter, die ter plaatse een ‘confrontatie’ voorstelde, wat betekent dat de verhuurder op de volgende zitting zelf voor de vrederechter dient te verschijnen. De vrederechter zou alle stukken bekijken en binnen de maand uitspraak doen.  

Vanessa vroeg nogmaals, met het vooruitzicht op een sociale woning, haar in het pand te laten verblijven tot januari 2021.

 

Op 8 oktober 2020 stelde de vrederechter een uitvoerbaar vonnis op. Hij gaat onmiddellijk over tot ontbinding van de huurovereenkomst. Bij ontbinding van het huurcontract heeft het huurcontract zogenaamd nooit bestaan en moet de verhuurder de 6 maanden huur opzeg ook niet uit te betalen. 

Vanessa krijgt een schadevergoeding van 1500 euro en krijgt de volledige huurwaarborg terug. De vrederechter is ook van mening dat de bezettingsvergoeding voor een onbewoonbaar pand in een klein dorp gelijk dient te staan aan de normale huurwaarde van 600 euro/ maand, een uitspraak die wel vaker door vrederechters wordt gedaan.

Het bedrag van 1500 euro is veel te miniem, rekening houdend met het feit dat één van de door de verzekeringsmaatschappijen vastgestelde schadegevallen al een bedrag van 1678, 28 euro betreft (nog een terug te betalen geleend bedrag) . Het verzoek de verhuisfactuur te laten betalen door de eigenaar, werd genegeerd.   

Een maand na betekening van het vonnis, mogen de bewoners met alle gerechtelijke machten de huurwoning worden uitgedreven.

De Belgische wetgeving bepaalt dat alle kosten voor uithuisdrijving, alsook de deurwaarderskosten voor de betekening van het vonnis, ten laste vallen van de huurder en niet van de eigenaars, wat huisjesmelkers uiteraard aanzet tot dergelijke wanpraktijken. 


De deurwaarder is op 28 oktober 2020 bij Vanessa langs geweest met de betekening van het vonnis. Het kostenplaatje is al 1.892,42 voor de betekening  met bevel tot uithuiszetting. De interesten hierop lopen vanaf 22/10 met bevel tot inbeslagname van de inboedel en eventuele motorvoertuigen bij niet betaling. 

Vanessa beschikt over een goedkope oude wagen, aangepast aan haar invaliditeit gezien zij in het bezit is van een parkeerkaart voor gehandicapten. 






Steunpunt Slachtoffers Belgium’ zoekt vrijwilligers om de inboedel van moeder en kind tussen 15 en 28 november te verhuizen, om een dure deurwaarders uithuisdrijving te vermijden. Het gaat om een regio die op de grens ligt tussen België en Nederland: 

Voor Belgen: Vanessa woont in regio Meetjesland: verhuis in de buurt van postcodes 9060-9180- 9970

Voor Nederlanders: Vanessa woont op de grens met de Nederlandse postcodes 4521-4551

Wij zoeken naar mankracht, een camionette, chauffeur, wagens, aanhangwagens, enz.  Alle hulp is welkom!  

steunpunt.slachtoffers@gmail.com


Wie kennis bezit van juridische hulpverlening binnen de huurwetgeving, kan het vonnis en de betekening met bevel tot uithuiszetting schriftelijk opvragen door een mail te sturen naar : 

steunpunt.slachtoffers@gmail.com

 


Wie financiële steun wil bieden (waaronder meubelopslag en de gerechtelijke kosten voor betekening van het vonnis) kan storten op rekeningnummer: 

BE33 1420 6334 3146 met als mededeling ‘SOS Dakloosheid’.


© 2020 Steunpunt Slachtoffers

       Ondersteund by Yoo.rs

Steunpunt slachtoffers’ zoekt vrijwilligers voor het beantwoorden van mailwisseling afkomstig van slachtoffers van gewelddaden binnen België en Nederland.

Bijeenkomsten slachtoffers op meerdere adressen in België en Nederland. 

Vraag de dichtstbijzijnde in uw regio aan via mail.